برای شازده کوچولوی نارنجی دورم
وقتی گریبان عدم با دست خلقت می دریـد، وقتی ابد چشم تو را پیش از ازل می آفرید،
وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشـید، وقتی عطش طعم تو را با اشک هایم می چشید،
من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقـلی
یک آن شد این عاشق شدن،دنیا همان یک لحظه بود آندم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود
وقتی که من عاشق شدم شیطان بنامم سجده کرد آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد
وقتی زمین ناز تو را در آسمان ها می کشـید، وقتی عطش طعم تو را با اشک هایم می چشید،
من عاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقـلی
یک آن شد این عاشق شدن،دنیا همان یک لحظه بود آندم که چشمانت مرا از عمق چشمانم ربود
وقتی که من عاشق شدم شیطان بنامم سجده کرد آدم زمینی تر شد و عالم به آدم سجده کرد
من عـاشق چشمت شدم، نه عقل بود و نه دلی چـیزی نمی دانم ازین دیوانگی و عاقلی
"افشین یدالهی"
